Reeks 145

 Tussenreeks Schats 
Voor de oudere generaties wordt verwezen naar De Eerste Generaties
4.  Rothildis, geb. ca. 871, overl. 928 of 929, tr. ca. 890 Rodgar, graaf van de Maine, gest. voor 31 october 900, neef van Hugo, graaf van Bourges. Prof. Stoyan geeft nog een tweede echtgenoot: Hugo, graaf van Bourges, volgens Settipani is dit een oom.

Uit dit huwelijk:

  1. Hugo, volgt de generatie hierna
  2. Ne, tr.  ca. 914 Hugues le Grand, geb. ca. 898, gest. 956, duc des Francs in Neustrië. Dit huwelijk bleef kinderloos en zou in 917 ontbonden zijn.

5.  Hugo I, graaf van Maine, burggraaf van Mans, geb. ca. 891, gest. 939.

Het jaartal van overlijden doet vermoeden dat hij gesneuveld is in de slag bij Andernach en als Frank aan de verliezende kant  zijnde, een bondgenoot van Giselbert van Lotharingen, maar dat is alsnog puur speculatie.

 

6.  Hugo II graaf van Maine, vicomte de Mans, geb. 922, gest. 992. Vader van:

  1. Hugo, volgt de generatie hierna
  2. Fulconius, geb. voor 967
  3. Herbert Baco, van 1032/1035 – 1046 regent voor Hugo IV, kleinzoon van zijn broer. In ongenade gevallen en in een klooster opgenomen.

 

7.  Hugo III graaf van Maine, geb. ca. 960, gest. ca. 1015.

 

8.  Herbert I Eveillechien, graaf van Maine, geb. ca. 984, gest. 13 april 1036. Huwde twee maal met een onbekende vrouw.

Uit het eerste huwelijk:

  1. Hugo IV, graaf van Maine, gest. 26 Maart 1051, tr.  Berthe de Blois, dochter van Eudes II, graaf van Blois en Champagne, (ca. 990-15.11.1037) en Irmgard d'Auvergne (gest. 1 Maart 1040). Hun dochter is getrouwd met Robert II, zoon van Willem de Veroveraar.
  2. Gersende, volgt de generatie hierna

 

Uit het tweede huwelijk:

  1. Biota van Angoulème en Périgord, tr.  Wauthier III, graaf van Amiens, Vexin en Maine, gest. Falaise 1063 (vergiftigd).
  2. Paule van Angoulème en Périgord, tr. 1040 Lancelin I, heer van Beaugency, gest. ca. 1060.

 

9. Gersinde van Maine, geb. ca. 1030, gest. voor 1074, tr.  (1) Theobalt III, graaf van Blois (1037) en Champagne (1048), geb. ca. 1012, gest. 1089, tr. (2) Azzo II, markies d’Este, markgraaf van Lombardije , geboren in 997,  gestorven 1097 te Vangadizza.

Gersinde werd door Theobalt verstoten. Hierna had zij een relatie die kinderloos bleef tot zij tussen 1055 en 1060 opnieuw trouwde met Azzo II markies d’Este. Azzo was één van de edelen die Heinrich IV op zijn boetegang naar Canossa vergezelden (28 januari 1077)

Uit het eerst huwelijk:

  1. Etienne Henri, volgt hierna

Uit het tweede huwelijk:

  1. Hugues V van Maine,  geb. 1060, gest. 1131
  2. Gassenda ?
  3. Folco I, gest. 1128
  4. Adelasia ?, gest. 1054,  tr.  Guilliermo de Marchiselli

 

10. Etienne Henri, graaf van Blois,  Champagne,  Brie en Chartres, geb. ca. 1045, gest. Ramleh 1102, tr. in 1080 Adèle, dochter van Willem van Normandië (de Veroveraar) (geb. Falaise 14 october 1027, gest. Rouen 9 september 1087) en van Mathilde van Vlaanderen (geb. ca. 1032, gest. Caen 1 november 1083).

Adèle  staat bekend als een sterke persoonlijkheid die de landerijen en huishouden van haar echtgenoot bestuurde. De dood van haar echtgenoot, die zij verachtte na zijn optreden in de eerste kruistocht, maakte geen enkel verschil voor haar, een opmerkelijk feit voor een vrouw in de Middeleeuwen. Zij maakte zich sterk voor de carrière van haar kinderen en na gebleken succes trok ze zich terug in het klooster van Marcigny, gesticht door Hugo van Cluny, waar zij zeventien jaar later overleed. Eindigde haar leven als relegieuse en is uiteindelijk heilig verklaard. (Bron: Margaret Wade Labarge: "Women in Medieval Life".)

Het was standaard dat een vrouw die een belangrijke rol speelde in het sociale of politieke leven,  uitzonderlijk in de typische "mannenmaatschappij", het einde van hun leven in een klooster gingen om hun religieuze belangen veilig te stellen.  

Tijdens de eerste kruistocht was Etienne de Blois één van de leiders. Echter toen het beleg van Antiochië erg lang duurde keerde hij terug wegens ziekte. Velen, en zeker zijn echtgenote, hebben dit als een excuus geinterpreteerd en werd hem lafheid verweten. Hij had inderdaad het verkeerde moment gekozen want Antiochië viel vrijwel direct na zijn vertrek. Onder invloed van alle kritiek keerde hij naar het Heilige land terug om na weinig resultaten in een schermutseling bij Ramleh om te komen. (Zie o.a. :Jean Richard: "L'histoire des Croisades" en Margaret Wade Labarge: "Women in Medieval Life".)

Er is een brief bewaard gebleven van Etienne aan zijn echtgenote die begint:

« Le comte Etienne envoie à la comtesse Adèle, sa très douce amie et épouse, tout ce que son esprit peut imaginer de meilleur et de plus tendre. Sache ma chère, que j'ai fait bonne route vers Rome, entouré d'honneurs et de bonne santé. ...... »

en eindigt met:

« Et je t'assure, ma chère, que si Antioche ne nous avait pas fait obstacle, nous aurions fait en cinq semaines le chemin qui sépare Nicée de Jérusalem. Porte-toi bien." 

(Bron: "Sources d'histoire Médievale" IXe - Milieu du XIVe siècle, Ed: Larousse.)

Het ondersteunt enerzijds dat Etienne meer respect toonde voor zijn echtgenote dan zij voor hem en anderzijds dat de duur van het beleg van Antiochië hem begon te irriteren.

Uit dit huwelijk:

  1. Agnes, geb. ca. 1086, tr. Hugo le Pusiet.  geb. 1088, gest. 1150.
  2. Guillaume van Blois, geb. ca. 1087, gest. 1150, tr. Agnes de Sully, geb.ca. 1080, bij wie hij 6 kinderen had. Hij was geestelijk gehandicapt en om deze reden uitgesloten van zijn erfrecht dat overging op zijn broer Thibaut (Theobald) IV
  3. Eléanore, geb. ca. 1090, gest. 1147, tr.  Raoul I, “de Dappere”, geb. 1085, gest. 1152,  zoon van Hugues le Grand Capet, graaf van Vermandois, geb. ca. 1057, gest. 1102 en Adélaide, gravin van Vermandois, geb. ca. 1062, gest. 1120/1124.)
  4. Thibault, volgt de generatie hierna
  5. Lithuise (Adèle), geb. ca. 1095, tr.  Molo II de Troyes (gest. 1118)
  6. Mathilde (Maud), geb. 1095, gest.  25 November 1120, tr.  Richard van Chester, geb. 1194, gest.  25 November 1120. Beiden omgekomen op zee.  
  7. Stephen (Etienne), koning van Engeland, geb. ca. 1096, gest.  25 october 1154, tr. in 1125 met Mathilde (Mahaut) van Boulogne, gest.  3 mei 1152.

Voor uitgebreide geschiedenis van Stephen en de lange burgeroorlog zie o.a: Norman Davies: " The Isles, a History.” De burgeroorlog eindigde met de beslissing dat hij koning bleef tot  zijn dood, waarna Henri II zijn opvolger werd, de eerste in de lijn van de Plantagenêts en gehuwd met Eléanor van Acquitaine.

  1. Henri, geb. ca. 1095, gest. 1 juli 1171,  bisschop van Winchester
  2. Alice, geb. 1100, gest. 1145, tr.  Renaud III van Joigny,  geb. ca. 1120, gest. 1171.

Opgemerkt dient te worden dat sommige bronnen, o.a Prof. Stoyan, deze dochter niet kennen.

  1. Eudes (Odo)  geb. 1102, gest. 1107
  2. Philippe ?, (zie noot bij Alice)

Hij had nog een dochter uit een relatie met een onbekende dame.

  1. Emma, geb. 1102, gest. 1147, tr. Herbert of Winchester bij wie zij twee zonen had.

 

11. Thibault IV, « Le Grand », graaf van Blois, Chartres (1102) en Champagne (1125), geb. 1093, gest.  Lagny-sur-Marne, 10 januari 1151, tr. 1123  Mathilde van Sponheim,  geb. 1097, gest. 1160, relegieuse te Fontevrault na de dood van haar echtgenoot.

Gedurende zijn leven steeds vijand of bondgenoot van de Franse koningen Louis VI en Louis VII. Hoewel Louis VI hem nog vroeg zijn zoon, de toekomstige Louis VII, te beschermen ging het na diens dood al spoedig mis. Een geschil rond de benoeming van de aartsbischop van Bourges gaf de eerste irritatie bij Louis. Een amourette van de zuster van Eléanor van Acquitaine, met Raoul de Vermandois, getrouwd  met een nicht van Thibault, verergerde dit en tenslotte deed Thibaut’s steun aan Engeland, wegens zijn broer Etienne, bloed vloeien. Uiteindelijk wist St. Bernard de Clairvaux de partijen te verzoenen.

Zijn echtgenote staat ook bekend als Mahaut de Carinthië of Mathilde de Kärnten. Het probleem wordt wat duidelijker als we ons refereren aan www.mathematical.com/carinthiamathilde1097.html waarin we vinden: Mathilde (Maud) van Sponheim, Princess de Carinthië, born about 1097 Karnten, Austria, died 13 December 1160. Echte bewijzen ontbreken alsnog maar de relatie Carinthië/Sponheim/Kärnten krijgt voldoende ondersteuning. (WW-Person geeft als haar vader Hertog Engelbert II van Kärnten, DBrogno: Engelbert van Sponheim, „Les Capétiens“ geeft als moeder van Henri I: Mathilde van Carinthië.)

Uit dit huwelijk:

  1. Henri I “Le Libéral”, graaf van Troyes, Meaux,  Champagne en Brie, geb. in 1126, gest. 16 maart 1181, zeven dagen na zijn terugkeer van zijn tweede kruistocht, tr. Marie Capet, dochter van Louis VII en Eléanore d’Acquitaine. Wordt beschouwd als de stamvader van de graven van Champagne.

Marie regeerde het graafschap Champagne tijdens de kruistochten van haar man in 1147 en 1179-1181, gedurende de minderjarigheid van haar oudste zoon Henri II en de kruistocht 1190-1197 en tijdens de minderjarigheid van Thibaut III 1197-1198. Weduwe in 1181 zou zij in 1184 gehuwd zijn met Philippe van Elzas, graaf van Vlaanderen en Vermandois.

  1. Marie de Champagne , geb. 1128, gest. 7 augustus 1190, tr.  Eudes (Odo) van Bourgondië, geb. ca. 1110, gest. september 1182.
  2. Thibault, volgt de generatie hierna
  3. Etienne I van Blois, geb. ca. 1133, gest. 1191 (sneuvelde te Accra), tr. (1) Ermensinde de Donzy, gest. voor 1176 en (2) Mathilde NN.
  4. Willem van Champagne “met de witte handen”, geb. 1135, gest. Reims, 7 september 1202. Bisschop van Chartres in 1164, aartsbischop van Sens in 1168,  aartsbischop en later kardinaal van Reims in 1176.
  5. Hugues van Champagne, geb.  ca. 1137, gest. 1155
  6. Agnès van Champagne, geb. ca. 1138, gest. 1197/1207, tr. met Renaud II, graaf van Bar, geb. ca. 1115, gest. 25 Juli 1170.
  7. Adèle van Champagne, geb. ca. 1140, gest. 4 juni 1206, begraven in Pontigny, Bourgogne, in de abdy der Cisteriënnen, tr.  met Louis VII Capet.

Zij had de laatste jaren van Louis's leven een belangrijke invloed op hem en was de drijvende kracht achter de huwelijken van haar broers met dochters van de koning.  Eind 1179 ontstond een conflict met de zoon van Louis VII, Philippe, die zich ontdeed van de invloed van de Koningin-moeder en haar broers ten gunste van Philippe van Elzas, Graaf van Vlaanderen. De verhouding verbeterde zich tegen 1190 zover dat zij tijdens de kruistocht van 1190 opnieuw regentes was samen met haar broer Willem "met de witte handen".

  1. Mathilde (Mahaut) van Champagne, geb. ca. 1140, gest. voor 1190, tr. voor 1160 Rotru II de Perche, geb. 1125, gesneuveld tijdens de kruistocht op 13 juli 1191.

WW-Person noemt haar niet.

  1. Marguerite, non te Fontevrault
  2. Elisabeth, geb. ca. 1130, tr.  met (1) Ruggero Hauteville Duca de Apulia, gest. 1149; tr. (2) Wilhelm Goeth IV van Montmorency, gest. Palestina, ca.1170.

 

12. Thibault V de Blois, graaf van Blois en Chartres, drost van France, geb. 1130, gest. 1191, tr. (1) Sybille van Château Renaud, gest. voor 1164, tr. (2) 1164 Alix Capet, dochter van Louis VII en Elèanor van Acquitaine.

Uit dit huwelijk:

  1. Theobald van Blois, geb. ca. 1165
  2. Louis Comte van Blois, geb. ca. 1166, gest. 15 april 1205, tr.  Catherine van Clermont, dochter van Raoul I graaf van Clermont, heer van Creil en Adelaïde de Breteuil.
  3. Henri van Blois
  4. Philippe van Blois
  5. Marguerite van Blois, volgt de generatie hierna
  6. Adelaide van Blois, abdes van Fontevrault
  7. Elisabeth van Blois, (geb. ca.1176/1180), tr. (1) Sulpice III d'Amboise, gest. voor 1224,  tr. (2) Johann II, burggraaf van  Cambrai, gest. voor 1244.

 

13. Marguerite van Blois, geb. ca. 1170, gest. 7 mei 1231, tr. (1) Hugo van Oisy, burggraaf van Cambrai, en Meaux, heer van Oisy, geb. 1140, gesneuveld 1189 bij de kruistocht, tr. (2) 1190 Otto I Hohenstaufen, pfalzgraaf van Bourgondië, geb. 1167/1170, gest.  Besancon Januari 1200, tr. (3) 1200 Gauthier II van Avesnes, geb. ca. 1170, gest. 1245/1246.

Uit het eerste huwelijk géén kinderen.

Niet verwonderlijk aangezien Hugo reeds twee kinderloze huwelijken achter de rug had.

Uit het tweede huwelijk:

  1. Johanna van Bourgondië geb. ca. 1191, gest. 1205.
  2. Beatrix van Bourgondië, volgt de generatie hierna

Beiden staan ook bekend als Hohenstaufen.

Uit het derde huwelijk:  

  1. Marie d'Avenes, vrouwe van Blois, gest. ca. 1241

 

14. Beatrix van Bourgondië, geb. ca. 1192, gest. op 7 Mei 1231, tr. Bamberg 21 Juni 1208  Otto I (VII) van Andechs-Meraniën, geb.ca. 1175, gest. Besançon 7 mei 1234.

De datum 21 Juni 1208 is zeer bekend aangezien het de dag is dat koning Philipp van Staufen vermoord is. De moord vand plaats onmiddelijk nadat het bruidspaar na de huwelijks plechtigheid vertrokken was. Van de samenzweerders zijn o.a. bekend Otto van Wittelsbach, Hendrik I van Brabant, Ekbert bisschop (!) van Bamberg, Hendrik van Thüringen. Het heeft er even op geleken dat ook Otto VII bij de koningsmoord betrokken was, maar hij werd van alle blaam gezuiverd. Voor Reeks 24 (Oudman) is het mogelijk interessant dat ook Heinrich van Waldburg “Erbtruchsess des Königs”als slachtoffer viel.

Uit dit huwelijk:

 

  1. Otto II (VIII) hertog van Meranien, geb. voor 1226 en gest. 19 juni 1248 op zijn kasteel te Niesten, tr.  Elisabeth van Tirol, dochter van Albert I ,graaf van Tirol en Uta van Frontenhausen, gest. op 10 october 1256 na opnieuw getrouwd te zijn geweest met Gebhard V, graaf van Hirschberg

Beide huwelijken bleven kinderloos hetgeen het einde was van de mannelijke lijn Andechs-Meraniën met een serie successie schermutselingen als gevolg.

  1. Agnes van Andechs-Meranien, gest. 12 januari 1263, tr. (1) Friedrich II hertog van Oostenrijk en Stiermarken, “de Strijdbare”, geb. ca. 1210 en gesneuveld bij de slag aan de Leitha op 15 juni 1246 (inval van de Hongaren onder Bela IV), tr. (2)  Hertog van Kärnten, geb. 1220, gest.  27 october 1267.
  2. Beatrix van Andechs-Meranien,  gest. 9 februari 1271, tr.  Hermann II graaf van Weimar-Orlamünde, gest. 27 december 1247. 
  3. Margarethe van Andechs-Meranien, gest.  1274, tr.  (1) 1266 Przmyst graaf van Mähren, geb. 1209, gest. 16 october 1239, welk huwelijk kinderloos bleef, tr. (2)  Friedrich V van Truhendingen, geb. voor 1223, gest. 30 augustus 1274.  Margarethe was de betover-grootmoeder van Imagina van Schaunberg, gehuwd met Ludwig XI van Oettingen. (Zie Reeks 54 generatie 21.)
  4. Adelheid van Andechs-Meranien, volgt de generatie hierna
  5. Elisabeth van Andechs-Meranien,  gest. 18 december 1273 of 1272. (Zie Reeks 53 Generatie 16)

 

15. Adelheid van Andechs-Meranien, pfalzgravin van Bourgondië, geb. voor 1222 en  gest.  8 maart 1279, tr.  (1) 1236 Hugo de Chalon, pfalzgraaf van Bourgondië geb. 1220 en gest. 1266, tr (2) Filippo, graaf van Savoia,  geb.1207, gest. 1285 welk huwelijk kinderloos bleef.

Het is merkwaardig dat we de geboortedatum niet nauwkeuriger kennen, het is bekend dat in 1222 zij “verloofd” werd met Hugo, vandaar de geboorte voor 1222.

Uit het eerste huwelijk:

  1. Otto V graaf van Bourgondië, gest. 1303, tr. (1)  Alix de Chalon, dit huwelijk bleef kinderloos, tr. (2)  Mathilde gravin van Artois, geb. ca. 1268, gest. Parijs 27 october 1329.
  2. Hugues van Chalon, tr. (1) Bona van Savoyen, geb. ca. 1275, gest. 1300, (2) Margareta van Pfirt. (Van beide huwelijken zijn geen kinderen bekend.)
  3. Stephan van Chalon
  4. Reinald graaf van Bourgondië, volgt de generatie hierna
  5. Heinrich van Chalon
  6. Henri van Chalon
  7. Alix van Chalon
  8. Johann I van Montaigu, tr.  met Margarete van Blamont, gest. na 1335
  9. Elisabeth van Chalon, gest.  9 juli 1275, tr. Hartmann van Kiburg, gest. 3 september 1263
  10. Hippolyte van Chalon, gehuwd met Aymar III van Poitiers.
  11. Guye van Chalon, gest. op 24 juni 1316, tr.  Thomas III, graaf van Maurienne en Piemont, geb. september 1248, gest. mei 1282
  12. Marguerite van Chalon
  13. Agnes van Chalon, tr.  Philippe II de Vienne.
  14. Jacqueline van Chalon

 

16. Reinald, graaf van Bourgondië, gest. 1321/1322, werd in 1282 tevens Graf van Mömpelgard (Montbéliard), tr.  met Guillemette Comtesse de Montbéliard gestorven tussen 1317 en 1332.

1282 is zeer waarschijnlijk het jaar dat ze getrouwd zijn en Reinald de titel van zijn echtgenote mede aanneemt.

Uit dit huwelijk:

  1. Jeanne van Hericourt, volgt de generatie hierna
  2. Agnes van Bourgondië, gravin van Mömpelgard, tr.  Heinrich I. graaf van Mömpelgard, gest. voor december 1367 .

Hij is van de familie Montfaucon, en neemt hij de titel van zijn echtgenote aan.

  1. Stephan van Mömpelgard.

Waarschijnlijk jong gestorven, vandaar dat Agnes Mompelgard erft, Jeanne had daar geen waarschijnlijk geen behoefte aan vanwege haar “betere” huwelijk.

  1. Alix van Mömpelgard, tr. (1) Jean II van Auxerre, graaf van Tonnere, gest. ca. 1346, bij wie zij 11 kinderen had, tr (2) Louis van Vienne.
  2. Othenin van Chalon, gest. ca. 1331.

 

17. Jeanne van Hericourt, gest. 1349, tr.  (1) Ulrich III,  graaf van Pfirt, gest. 1324, tr. (2) Rudolf Hesso, markgraaf van Baden, gest. augustus 1335, tr. (3) Wilhelm II, graaf van Katzenelnbogen, geb. voor 1331, gest. 1385.

Uit het eerste huwelijk:

  1. Johanna van Pfirt, geb. Basel ca. 1300, gest. 15 November 1351, tr. Albrecht II, hertog van Oostenrijk, geb. 12 december 1298 te Habsburg en gest. Wenen  20 juli 1358.
  2. Ursula, volgt de generatie hierna

Uit het tweede huwelijk:

  1. Margarethe van Baden, overleden op 1 september 1367, tr.  Friedrich III, markgraaf van Baden, overleden op 2 september 1353. 
  2. Adelheid van Baden, overleden na 1399, tr.  Rudolf, markgraaf (?) van Baden, gestorven op 18 augustus 1361.

 

18. Ursula van Pfirt, gest. 1367, tr.  (1) Hugo van Hohenberg-Rottenburg, gest. 26 mei 1354, tr. (2) Wilhelm III, graaf van Montfort-Bregenz, geb. voor 1348 en gest. 16 october 1373 (ook 18 April 1373 en 14 Juni 1374 worden genoemd.)

Uit het eerste huwelijk:

  1. Ursula, volgt de generatie hierna

Uit het tweede huwelijk:

  1. Hugo X van Montfort
  2. NN van Montfort , een dochter gest. na 1354, tr. Heinrich van Rotenburg, gest. na 1354.

 

19. Ursula, gravin van Hohenberg-Rottenburg, gest.1367, tr.  Wilhelm IV, graaf van Montfort, gest. Wenen 19 october 1397.

Uit dit huwelijk:

  1. Konrad, volgt de generatie hierna

b.      HugoXII, graaf van Montfort-Bregenz en Pfannenberg, gest. 4 april 1423 (of 1426), tr. (1) Margareta gravin van Pfannberg, gest. 1396, tr (2) Clementia van Toggenburg, gest. 1401 en (3) Anna van Neuhaus, gest. 1428 ?.

 

20.  Konrad II, graaf van Montfort-Bregenz, geb. voor 1379 en gest. 20 december 1387 (er worden ook latere jaren genoemd, tot 1393 toe.), tr.  Agnes van Montfort-Tosters, gest. na 1394 , dochter van Hugo VI (VII), graaf van Montfort-Feldkirch, en van Bertha van Kirchberg.

Uit dit huwelijk:

  1. Wilhelm, volgt de generatie hierna
  2. Hugo XIV van Montfort, gest. 10 april 1444, tr. NN bij wie hij twee zonen had.
  3. Elisabeth van Montfort, gest. 26 october na 1399.

Zij was de derde vrouw van Johann II, Truchsess, bijgenaamd “Hans met de vier vrouwen” (vgl. Reeks 24, generatie 20.) Zij hadden een zoon Jakob I van Waldburg, zie generatie 23 van deze reeks.

  1. Klara van Montfort, overleden in 1393, tr. Wilhelm van Fraunhofen.
  2. Johann van Montfort

 

21. Wilhelm VII, graaf van Montfort, gest. 6 maart 1422, tr.  Kunigunde van Toggenburg, dochter van Donat, graaf van Toggenburg en Agnes van Habsburg-Laufenburg.

 

22. Elisabeth van Montfort-Bregenz, geb. voor 1399, gest. 4 juni 1458, tr.  (1) Eberhard VII, graaf van Nellenburg, landgraaf in de Hegau en in Madach, gest. op 24 juli 1423/1424, tr. (2) Wilhelm, markgraaf van Sausenberg, geb. 11 juli 1406, overl. 15 augustus 1473/1482.

Uit het eerste  huwelijk:

  1. Kunigunde van Nellenburg, tr.  (1)  Eberhard V van Lupfen, gest. 1448, tr.  (2) Johann I, Freiherr van Schwarzenberg, gesneuveld 16 mei 1460 in de slag bij Gingen.

Uit het tweede huwelijk:

  1. Rudolf IV, markgraaf van Sausenberg, geb. 1427 en gest. 12 april 1487, markgraaf sinds 1441, tr.  Marguerite van Chalon, dochter van Guillaume van Vienne, heer van St. George en van Alix van Chalon van Bussy 
  2. Hugo, markgraaf van Sausenberg, ongehuwd gestorven in 1445.

Ook hij wordt als  Markgraaf genoemd sinds 1441. Aangezien de Vader nog leefde kan het hier gaan om het vastleggen van de erfopvolging, niet ongebruikelijk in die tijd.

  1. Ursula van Sausenburg, volgt de generatie hierna

 

23. Ursula van Sausenberg, gest.  28 juni 1467 en begraven in het klooster te Langnau, tr. (1) 1450  Jakob I van Waldburg, bijgenaam „Der goldene Ritter“, tr. (2) Ulrich V, graaf van Montfort-Tettnang, geb. in 1439 en gest. op 29 october 1495. (Vergelijk hier Reeks 24: Oudman, generatie 21. Voor Jacob was Ursula de tweede echtgenote.)

Uit het eerste huwelijk :

  1. Johann I van Waldburg, volgt de generatie hierna

Ursula was dus de achterkleindochter van Konrad II die trouwde met Jakob I de kleinzoon van diezelfde Konrad.

 

Uit het tweede huwelijk:

  1. Ulrich VII, graaf van Montfort-Tettnang, geb. 1484, gest.  23 april 1520, tr. Magdalena van Öttingen, geb.1473 en gest. 22 april 1515.

 

24. Johann I van Waldburg, “Der Ältere”, Reichs Erb Truchsess, geb. in 1438,  gest.  26 december 1504, begraven te Isny, tr. 1464  Anna gravin van Öttingen, geb.  Schloss Harburg 6 augustus 1450 en gest. 1517, dochter van Wilhelm I, graaf van Öttingen-Öttingen, geb. 1429, gest. 1467 en Beatrice della Scala, geb.ca. 1413, gest. 1466.

Uit dit huwelijk:

  1. Ursula van Waldburg,  gest.  na 1517, tr. Thomas van Frundsberg, gest. 1497
  2. Jakob II. van Waldburg, gest. 11 februari 1505, tr. Walpurg van Kirchberg, gest.  25 januari 1495. 
  3. Barbara van Waldburg, tr. NN
  4. Wilhelm Freiherr und Truchsess van Waldburg,  geb. 1470 gest. 17 maart 1557, (zie Reeks 24).
  5. Katharina van Waldburg, tr. Jörg Göldlin, gest. 1536.
  6. Elsbeth van Waldburg
  7. Walburga van Waldburg
  8. Friedrich van Waldburg, volgt de generatie hierna

 

25. Friedrich van Waldburg, geb. 1484 te Scheer, Donaukreis Würtemberg, en gest.  Landsberg in Oberbayern 24 februari 1554, tr.  Anna van Falkenhayn, geb. Limbsee 1495, gestorven Köningsberg 16 September 1567.

Zie verder Reeks 52, generatie 23 en verder

Ingezonden door: J.J.C.Schats
  • Bronnen (naast de in de tekst reeds vermelde bronnen): 
    • Christian Settipani: “Les Préhistoire des Capétiens Tome I.
    • Patrick van Kerrebrouck : Les Capétiens.

    • Linda Grant : Abbot Suger of St-Dénis.

    • John Nightingale: Monasteries and Patrons in the Gorze Reform, Lotharingia ca. 850- 1000.

    • Pascal Arnoux: Histoire des Rois de France et des Chefs d’Etat. 

    • Pierre Riché : Les Carolingiens.

    • Jean Dunbabin : France in the making 843-1180.

    • Pierre Riché : Les Carolingiens.